Van de week, tijdens dromerige en zweterige overpeiningen op het strand ergens in het diepe zuiden van Spanje, moest ik denken aan een opmerking die ik eens als erotica-schrijfster kreeg:
“Ja, geile kutverhaaltjes schrijven, daar verdien je lekker mee in het kielzog van 50 tinten.” Het was een opmerking die ik niet leuk vond, helemaal niet leuk zelfs, want de realiteit van veel erotici ziet er echt geheel anders uit.

Behalve de enorme bevrediging die ik aan schrijven beleef en de boeken die ik heb verkocht, hoeveel het er zijn weet ik niet eens, levert het schrijven me bar weinig op als we het over geld hebben. Geld is niet mijn motief. Mijn blogs zijn gratis. De verhalenreeks die ik schreef voor Cosmopolitan waren onbetaald (ja, u leest het goed, zo is het gesteld in deze wereld). Ik adverteer niet op mijn website (mocht iemand dat uberhaupt willen). Erotische verhalen schrijven doe ik al heul erg lang en met veel plezier, sterker nog, vanuit een oprechte intrinsieke behoefte.
Bovendien, zeg ik hierbij heel arrogant, gaan mijn verhalen wel verder dan gewoon geile verhaaltjes. Hoewel ik niet pretendeer op een literair niveau te zitten, ben ik de entertainment lectuur toch wel ontstegen. Vind ik zelf, excusez, maar daar mag iedereen natuurlijk gewoon zijn of haar mening over hebben. En zoals ik, daar ken ik er nog meer van.

Hoe dan ook, die opmerking zit me nog steeds dwars. Kinderachtig wellicht. Ik krijg wel vaker kritiek en dat is prima, ieder zijn meug nietwaar? Maar deze opmerking schoot me recht in het hart, so to speak. De persoon die de opmerking plaatste op een website, heeft nooit echt iets van mij gelezen, heeft mij nooit gesproken of geschreven en was gewoon lekker aan het fulmineren. Ik neem het hem niet kwalijk, het is mijn gevoeligheid op het onderwerp die me parten speelt.

Mijn zweterige strandoverpeinzingen hebben gelukkig een doel getroffen: het sterkt mij des te meer alle vooroordelen over erotica nog harder te weerleggen, nog meer te laten zien hoeveel prachtige verhalen in onze moerstaal bestaan, verhalen waarin erotiek een rol speelt. Niet noodzakelijk een hoofdrol, maar wellicht als illustratie voor de vele aspecten van het leven.

Bij de fantastische ero-schrijvers die ik ken, zijn de geile sexy passages absoluut hoogtepunten, maar vormen zij als collectief niet Het Hoogtepunt, als u begrijpt wat ik bedoel.
Meestal spelen allerlei onderhuidse dilemma’s, levensthema’s en herkenbare emoties een veel grotere rol. Zaken die ertoe leiden dat de protagonisten met elkaar in conclaaf komen, hetzij verbaal, hetzij fysiek erotisch. Ook lees ik dat de beslissingen die de hoofdpersonen nemen, te maken hebben met een levenshouding, een verlangen dat zij lang hebben getemperd en de lezer doen afvragen hoever zij zelf zouden gaan, hoe zij zelf in het leven staan of hoe zij zelf de kwesties zouden moeten oplossen. Last but not least lees ik mooie verhaalijnen, grote en kleine avonturen, humor, drama, romantiek, hartverscheurende zielenpijn en levensvreugde, realisme, absurdisme, futurisme…kortom, ik lees het leven passeren.

Erotica verkoopt zichzelf niet. Dat is wat ik me onder een loeihete zon realiseerde. Omdat veel mensen blijven haperen op de sexy elementen en dat isoleren. Gewoon, omdat onbekend soms ook onbemind laat.  Erotica heeft echt meer platform nodig, bekendheid, lezers, promotie, activiteiten.

Mijn kruistocht (ja, inderdaad, mooie woordspeling) gaat dus onversaagbaar door. Om die prachtige schrijvers dat platform te bieden. Om de lezers mooie verhalen te geven. Ik word er niet rijk van, integendeel. Maar ik word er uiterst gelukkig van.

En dat ik niet mag adverteren op facebook en aanverwanten, omdat mijn gekouste benen (zonder bloot) op een stapel boeken zit en het woord erotiek valt, allez, daar ga ik me niet op aanpassen. Want dan confomeer ik me precies aan de wereld die ik juist op andere gedachten wil brengen. En dat ik met moeite een zaaltje krijg gehuurd omdat de culturele organisaties niet met erotiek willen worden geassocieerd, ook daar ga ik me niet meer over druk maken.
Op allerlei mogelijke en prettige manieren vind ik nieuwe wegen om EroScripta en erotica onder de aandacht te brengen.

Vlak voor de vakantie heb ik een aantal spannende en leuke gesprekken gehad. Met onder andere een andere heel leuke down-to-earth erotica, met de zeer aangename Cheffin van EWA (www.ewanederland.nl), met mijn inspratiebronnen (o.a. Willem van Batenburg, Mahotsukai, Emmanuel Claessens, Sandra van Es van Gaisha) bij de EWA-meet van afgelopen juli en zo meer.

Vandaag had ik wat andere bezigheden, maar morgen werk ik alle heerlijke plannen uit die ik heb gesmeed, onder andere met bovengenoemde EWA-dame, met wie ik al veel heb meegemaakt en die me iedere keer weer weet te inspireren. EWA en EroScripta zijn wat dat betreft voor elkaar gemaakt en we gaan de komende maanden veel leuke dingen doen samen.

De Zuid Spaanse koperen ploert hier heeft me weer volop energie gegeven. Er is veel te doen beste lezers, heel veel te doen. Voorwaarts!

Comments

Reacties