Gastblog door Mahotsukai 
Een aantal jaren geleden kreeg ik van vrienden voor mijn verjaardag een e-reader. Mooi ding, inclusief een luxe hoes met een ingebouwd leeslampje. Ik hoop nog steeds dat mijn dierbare vrienden mijn aarzeling niet hebben opgemerkt toen ik het cadeau in ontvangst nam. Ik gaf een brede lach en bedankte ze hartelijk voor de gulle gift, maar ik werd tegelijkertijd overvallen door een lichte vorm van paniek.

Ik heb wel meer e-dingen in huis, dus het pure feit dat iets elektronisch of digitaal is maakt me op zichzelf niet nerveus. Maar een e-reader… Plots beving me een soort existentiële angst dat ik afscheid zou moeten nemen van een prachtig gevoel dat me in al die jaren tot aan die ene verjaardag had begeleid: een echt boek in je handen kunnen houden. Een echt boek voel je, ruik je; een echt boek is mooi om te zien (of juist spuuglelijk), uit een echt boek vallen nog zandkorrels van het strand waarop je het voor het eerst las, de pagina’s dragen vetvlekken omdat je het tijdens het eten niet opzij kon leggen. Soms staat er met potlood een passage aangestreept die je mooi vond, en de opvolging van ezelsoren geeft het ritme van de leesmuziek aan. Een echt boek hoort bij je leven.

Ik realiseerde me dat ik in alles wat met lezen en schrijven te maken heeft in de  kern conservatief ben gebleven. Ik gebruik computers, maar schrijf eigenlijk het liefst met een vulpen (voor de jongere lezers: dat is een pen die je zelf met inkt moet vullen). Ik hou van mooi papier. En ik heb een persoonlijk ex-librisstempel (een kado waarbij ik geen enkele aarzeling voelde, integendeel) waarmee ik elk nieuw echt boek doop en verwelkom in mijn kasteel. Mijn e-reader bleef dan ook (sorry, amigos) enige tijd ongebruikt in de kast liggen.

Maar toch. Op een zeker ogenblik besluit je dat levenloze ding een kans te geven. Ik laadde de batterij op en registreerde de software. Ik installeerde een halve bibliotheek op het apparaat en verbaasde me erover dat de e-reader nog steeds maar voor tien procent was gevuld. En in plaats van de gewoonlijke vijf kilo boeken nam ik het zwarte kleinood van 150 gram mee in de vakantiebagage. Tot mijn verbazing beviel me dat helemaal niet slecht. Het is praktisch, en het leest heel prettig. Je kunt gemakkelijk het boek lezen waarin je op dat moment zin hebt, je hebt ze immers allemaal bij je. En in tegenstelling tot je mobiele telefoon duurt het weken voordat de batterij is uitgeput. Dat e-books goedkoper zijn dan hun papieren equivalenten is mooi meegenomen. Kortom: geleidelijk aan ben ik van het dingetje gaan houden.

Laat ik duidelijk zijn: voor iemand als ik zal een e-book nooit een volwaardige vervanger van een echt boek zijn; daarvoor mis ik de aanraking, de geur, de zandkorrels, de vetvlekken en de ezelsoren van een echt boek te zeer. Maar zodra ik onderweg ben zit de e-reader in mijn tas. Natuurlijk kun je e-books ook op je laptop, op je tablet, en op je telefoon lezen, maar een e-reader komt toch het meest in de buurt van de echte boekenervaring, die ik van mijn leven niet zou willen missen.

Mahotsukai is erotisch auteur, meer van zijn werk lees je op mahotsukaistories.wordpress.com

 

Comments

Reacties