Dank aan Emily de Leo (https://emilysverhalen.wordpress.com) die voor ons ‘De Kalahari Roos’ van onze auteur Emanuel Claessens heeft gelezen. Zij schreef daar een mooie recensie over.
Het origineel staat op haar website, die overigens zeer de moeite waard is om te bezoeken: https://emilysverhalen.wordpress.com/2018/09/13/boekrecensie-de-kalahari-roos-emanuel-claessens/

***

In De Kalahari Roos trakteert Emanuel Claessens (1955) zijn lezers op 16 verhalen. Het is de eerste verhalenbundel van de schrijver, die eerder al erotisch getinte verhalen gepubliceerd zag in diverse tijdschriften. Ook kwam in 2014 al zijn gedichtenbundel Mijn zwakte is mijn kracht uit.

Nu is er dus De Kalahari Roos. Het boek is uitgegeven door uitgeverij Eroscripta en bevat verhalen die hun oorsprong vinden in het magisch realisme. In de bundel laat Claessens zijn lezers kennismaken met verschillende mannelijke hoofdpersonages die ieder op hun eigen manier op zoek zijn naar de zin van het bestaan. Ze trachten deze te vinden in de wereld van sterke vrouwen die de touwtjes stevig in handen hebben. Dit alles speelt zich af op verschillende exotische locaties.

Toen ik De Kalahari Roos ter recensie ontving werd mij verteld dat het boek niet voor de faint-hearted is. Ik begon er dus aan met het idee dat het boek wellicht dan niet helemaal iets voor mij zou zijn. Niets is minder waar. Het boek is inderdaad pittig in de omschrijvingen en soms denk je, kan dit wel? Is dit erotisch? De schrijver dwingt je als het ware om je open te stellen voor nieuwe ideeën, fascinerend en ook wel confronterend soms. De verhalen van Emanuel Claessens lopen zelden goed af en ben je dus fan van een happy end (in welke betekenis dan ook), dan is dit niet jouw boek.

De verhalen in deze bundel bieden namelijk meer dan dat. Meer dan ‘gewoon’ erotiek. De erotiek in De Kalahari Roos is subtieler aanwezig, onconventioneel, prikkelend. Verrassend, soms schurend, maar altijd meesterlijk goed geschreven. Ik vond de verhalen zelf niet specifiek opwindend, niet op díe manier dan toch. Wel is het boek opwindend goed geschreven door een echte woordenkunstenaar.

De Kalahari Roos is als een onbekende exotische wijn, die prikkelt op je tong. Met een nasmaak die je misschien nog niet kent, maar waarvan je tijdens de afdronk proeft hoe goed die eigenlijk wel niet is. Misschien is het zo ook even wennen aan de smaak van Claessens woorden. De auteur tovert met zinnen en laat ze over je tong rollen, met je gedachten spelen en zich nestelen in je hoofd. Als lezer slinger je tussen droom en werkelijkheid, tussen opwinding en ontzetting, tussen fantasie en nachtmerrie. Donkere literotica op zijn allerbest.

Comments

Reacties