Vandaag is het bevrijdingsdag. We vieren op nationaal niveau dat wij Nederlanders in de vrijheid van een democratie leven. Dat is een hoog en belangrijk goed, onze vrijheid. En ik ben er trots op.
In mijn dagelijkse werk heb ik veel met mensen te maken die hier zijn gekomen vanwege die vrijheid. Ze zijn gevlucht omdat ze niet anders konden, vanwege oorlog, bedreiging of het niet kunnen zijn wie ze willen zijn. Hun verhalen zijn intens, schrijnend om te horen. Het maakt me ervan bewust dat ik, een vrouw met een aangeboren lustige geaardheid en drang tot zelfverwezenlijking via het geschreven woord, echt bof in Nederland te zijn geboren.
Toch is mijn missie, het lustig leven voor iedereen, de afgelopen jaren sterker geworden. Want Nederland kent dan wel grote vrijheden in vergelijking met veel andere landen: er is ook nog een lange weg te gaan.

Grote namen als Bernlef, Louis P. Boon, E. Du Perron, Jan Wolkers, Jan Cremer en andere coryfeeën hebben de weg voor ons gebaand meer over lust en sex te schrijven en te spreken. Sinds de jaren zeventig – tachtig van de vorige eeuw evenwel, zijn de erotische literaire werken niet erg talrijk. Uitgevers, een enkele daargelaten, wagen zich nog steeds niet gemakkelijk op het pad van de erotica. Ik hoor van veel erotica auteurs – incluis ondergetekende – dat zij ook veel drempels en obstakels ondervinden.

Veel mensen vereenzelvigen erotica met porno. Hoewel de scheidslijn soms dun is, zijn er ook verschillen. Waar het in de porno puur gaat om de lichamelijke opwinding, wil erotica de lezer op meerdere vlakken raken en zet de erotische scenes in als middel om de dramatiek, tragiek, levensbeschouwing of emotionaliteit tot uitdrukking te brengen. Dat we ervan opgewonden raken is natuurlijk mooi meegenomen, sterker nog, een grote motivator.
Het bevreemd mij dat er zo weinig over wordt gesproken en geschreven, nog steeds. Een rondje google met als zoekopdracht ‘sex in de literatuur’, ‘de aard van erotica’ en dergelijke levert een paar schamele vermeldingen op uit 2010 of 2012. Getuige de ophef in DWDD over ‘Verboden Vruchten’ met Katja Schuurman (Go Katja!), zijn we er nog steeds niet aan gewend dit op een andere manier dan met sensatie, ranzigheid of beschaamdheid te benaderen. Dat is heel jammer, want we kennen zulke prachtige mooie verhalen van evenzo prachtige auteurs. Bezijdens de paar grote namen als Van Rooijen, Rood en Bergsma, hebben we nog meer veel meer in huis in ons kleine taalgebied. Erotica is een genre dat meer aandacht en podium verdient.

EroScripta richt zich puur en alleen op de erotica, ook wel literotica genoemd. Van Nederlandse auteurs, niet van vertaald werk. Wij kijken er naar uit de prachtige verhalen die wij tegenkomen, meer ruimte te geven om te worden gelezen door een breder publiek.

De Kalahari Roos van Emanuel Claessens is onze eerste uitgave. Claessens graaft diep: duistere emoties, bizarre situaties en controversiele sexuele handelingen voeren de boventoon in zijn vloeiende verhalen. Verbazend, verbijsterend en dramatisch zonder hysterie. Met een prachtig voorwoord van Schrijfster en Schrijfcoach Odile Schmidt. Vanaf deze week excluief op EroScripta verkrijgbaar.

Comments

Reacties